زمان هاییست که کلمه ها نارسایند و ناقص.بیان ،تخریب موقعیت است. ادبیات که جان دل است دیگر جواب

نمیدهد. شعر دست و پا شکسته و نقاشی گنگ است.

شاید طنز زاده این موقعیت هاست. طنزی از دل برامده و خونالود.....اما برای ما که اینکاره هم نیستیم سکوت

و سکوت و سکوت میماند و بس.